NIFC LOGO
NIFC LOGO
Józef Krogulski
1815–1842
BIOGRAM

Józef Władysław Krogulski *3 IX 1815 Tarnów, †9 I 1842 Warszawa

Pianista, kompozytor, pedagog muzyczny, organizator chórów kościelnych. Urodził się 4 września 1815 roku w Tarnowie, w rodzinie Michała Krogulskiego, organisty, nauczyciela gry na fortepianie i kompozytora oraz Salomei z domu Saszor. Wychowywał się w rodzinnym mieście. Już od najmłodszych lat przejawiał talent muzyczny, co skłoniło jego ojca do kształcenia syna w zakresie gry na fortepianie. W wieku dziesięciu lat zaczął publicznie koncertować, najpierw w Tarnowie, a następnie także w innych miastach. W maju 1825 roku przyjechał z rodzicami do Warszawy, gdzie rozpoczął karierę pianistyczną jako cudowne dziecko. W latach 1825–1827 koncertował m.in. w Warszawie, Kaliszu, Poznaniu, Wrocławiu, Berlinie, Lipsku, Dreźnie, Puławach, Lublinie, Zamościu, Lwowie i Kijowie, a wszystkie jego występy komentowały najważniejsze tytuły prasowe. Podziwiano jego grę, nieprzypadkowo więc w 1826 roku okrzyknięty został polskim Mozartem. W maju 1828 zamieszkał na stałe w Warszawie i jeszcze w tym samym roku podjął studia muzyczne, najpierw pod kierunkiem Karola Kurpińskiego, a następnie Józefa Elsnera, w Szkole Głównej Muzyki.

Już od najmłodszych lat wykazywał również zdolności kompozytorskie. Pierwsze jego utwory powstały, gdy miał zaledwie dziesięć lat, poważniejsze natomiast od 1829 r., po rozpoczęciu studiów muzycznych. Z okresu 1830–1831 pochodzą jego największe dzieła – I Koncert fortepianowy E-dur oraz II Koncert fortepianowy h-moll.

W wieku siedemnastu lat Józef Krogulski rozpoczął działalność pedagogiczną jako nauczyciel gry na fortepianie. Równocześnie, za namową swojego mistrza Józefa Elsnera, podjął się stworzenia i szkolenia amatorskich chórów kościelnych. Pierwszy z nich założył w Instytucie św. Kazimierza na Tamce, następnie przy kościele św. Trójcy na Solcu, zaś w latach 1836–1841 prowadził utworzony przez siebie zespół przy kościele oo. Pijarów na Starym Mieście, który w krótkim czasie osiągnął bardzo wysoki poziom artystyczny. Aby zapewnić ciągłość swojemu chórowi założył bezpłatną szkołę śpiewu, którą ukończyli między innymi Ignacy Marceli Komorowski i Maurycy Karasowski, a niezależnie od tego przy wykonywaniu większych kompozycji w czasie mszy, korzystał z pomocy zawodowych śpiewaków działających w Teatrze Wielkim. Prowadząc chóry kościelne zaczął pisać dla nich własne utwory sakralne – msze,  hymny, kantaty, a zwieńczeniem tej działalności było skomponowane w 1841 roku Oratorium na Wielki Piątek „Miserere”.

Równocześnie od 1834 roku związany był z warszawską Resursą Kupiecką, gdzie nadal występował publicznie na fortepianie, a także tworzył dla niej kompozycje świeckie.

17 stycznia 1838 roku poślubił Ludwikę Katarzynę Gargulską (1818–1859), nauczycielkę, z którą miał dwie córki – Bronisławę Jadwigę (ur. 1840) i Józefę Barbarę (1841 r.). Niestety obydwie zmarły w niemowlęctwie

Józef Krogulski zmarł na gruźlicę w wieku 26 lat, 9 stycznia 1842 roku w Warszawie; pochowany został na cmentarzu powązkowskim.

Dorobek kompozytorski Krogulskiego obejmuje około stu utworów, w tym dwa koncerty fortepianowe, oratorium, uwerturę, ronda, fantazje i wariacje, jedenaście kantat, dziesięć mszy, sześć hymnów, cztery polonezy, trzy graduały, kolędy, psalmy, sonaty, polonezy, mazurki. Przeszło trzydzieści z nich ukazało się drukiem jeszcze za jego życia, głównie w składach muzycznych warszawskich wydawców: Ignacego Klukowskiego, Józefa Kośmińskiego, Karola Ludwika Magnusa oraz Gustawa Sennewalda. Rękopisy i druki udostępniane są między innymi w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie, Bibliotece Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego i Bibliotece Narodowej w Warszawie.

Opracował: Mariusz Lesław Krogulski

Planowane wydawnictwa:

I Koncert fortepianowy

II Koncert fortepianowy

Oktet

Kwartet smyczkowy G-dur