NIFC LOGO
NIFC LOGO
Antoni Rutkowski
1859–1886
BIOGRAM

Antoni Wincenty Rutkowski, *21 I 1859 Warszawa, †14 XII 1886 Warszawa

Antoni Wincenty Rutkowski był kompozytorem, pianistą i pedagogiem. W 1869 r. po ukończeniu szkoły elementarnej przy kościele św. Ducha w Warszawie, dzięki stypendium, rozpoczął naukę w Instytucie Muzycznym. Studiował fortepian u J. Janothy, harmonię u S. Moniuszki, a kompozycję i instrumentację u W. Żeleńskiego, róg u K. Wecka. Wykształcenie kompozytorskie uzupełniał u Z. Noskowskiego. Po dyplomie objął stanowisko nauczyciela fortepianu w klasie niższej, później też średniej, Instytutu Muzycznego. Jako ceniony pedagog i teoretyk współuczestniczył w przygotowaniu i wydaniu Szkoły techniki fortepianowej. Brał aktywny udział w życiu muzycznym Warszawy, specjalizował się w kameralistyce. Jako pianista zyskiwał pochlebne recenzje, ceniony również przez Paderewskiego, z którym łączyła go trwała przyjaźń. Ogromny talent i pracowitość pozwoliły mu na stworzenie w ciągu zaledwie kilku lat kariery, wielu cenionych utworów. Jego kompozycje o rzetelnych podstawach formalnych (sonaty, wariacje), nie są pozbawione indywidualnego rysu, charakteryzującej jego styl emocjonalności. Nagradzany był wielokrotnie m.in. na konkursach kompozytorskich WTM, za pieśń Letni wieczór (1885) i za Wariacje na temat własny cis-moll (wyróżnienie 1886). Rutkowski zmarł na gruźlicę w wieku 27 lat, pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.