NIFC LOGO
NIFC LOGO
Jan Gall
1856–1912
BIOGRAM

Kompozytor, dyrygent chóralny, pedagog, ale także krytyk muzyczny. Pochodził ze Lwowa, lecz pierwsze lekcje z teorii muzyki i fortepianu pobierał w Krakowie, naukę kontynuował w konserwatorium wiedeńskim i monachijskiej Musikakademie. Ukończywszy studia, rozpoczął prowadzenie chórów w Polsce i za granicą, w Krakowie, Lipsku, Weimarze, potem powrócił do swojego rodzinnego miasta, gdzie został dyrygentem Towarzystwa Muzycznego. Wraz z ostatnią przeprowadzką (1884) rozpoczął także działalność publicystyczną – jego recenzje ukazywały się m.in. w „Gazecie Lwowskiej” – oraz pedagogiczną (przedmioty teoretyczne i śpiew), udzielając prywatnych lekcji. Działalność dydaktyczną od 1881 r. kontynuował w krakowskim konserwatorium, a cztery lata później – we wrocławskim. Po kolejnej swojej podróży zagranicznej (tym razem do Szwajcarii; wcześniej bywał w Niemczech i we Włoszech) objął we Lwowie kierownictwo nad chórem towarzystwa śpiewaczego „Echo”, prowadził także działalność publicystyczną i kompozytorską. Zasiadał w jury różnych konkursów chóralnych i był jednym z organizatorów (m.in. wraz z Zygmuntem Noskowskim) festiwalu sześciu chórów, który odbył się w 1905 r. w Warszawie. Ostatnie lata jego życia minęły pod znakiem problemów materialnych i poszukiwania różnego rodzaju zarobku – jednym z nich było poprawianie błędów innych, zwykle amatorskich, kompozytorów.

Dorobek twórczy Galla to przede wszystkim pieśni dwa rodzaje pieśni – solowe z fortepianem i chóralne. Te pierwsze, początkowo bardzo popularne, z końcem stulecia zostały poddane ostrej krytyce z powodu banalnych tekstów i środków technicznych, choć ostały się w repertuarze niektórych czołowych polskich śpiewaków. Dla kontrastu twórczość chóralna stanowiła podstawę muzyczną wielu XIX-wiecznych zespołów. Gall mógł się pochwalić także pokaźnym dorobkiem publicystycznym, w którym objawił się jako krytyk odważny i niepozbawiony zjadliwego humoru, ale także jako wysokiej klasy fachowiec śpiewu. Ceniono go także za działalność pedagogiczną i dyrygencką.