NIFC LOGO
NIFC LOGO
Edward Wolff
1816–1880
BIOGRAM

Polski pianista i kompozytor.

Był synem Józefa Wolffa, słynnego lekarza melomana i Eleonory z d. Oestreicher, pianistki amatorki, z którą zaczął naukę gry na fortepianie. Od 1828 r. przebywał w Wiedniu na studiach u V. Würfla. W 1832 wrócił do Warszawy, gdzie zaczął prywatną naukę kompozycji u J. Elsnera. Brał udział w koncertach warszawskich, gając utwory swoje i Chopina. W 1835 r. udał się do Paryżu i dzięki Chopinowi wszedł bardzo szybko w interesujące koła muzyczne. Dobry pianista, mający niesłychaną łatwość pisania, w krótkim czasie stał się znanym pianistą-komozytorem. 

Początkowo był stałym gościem u Chopina, czasami nawet jego kopistą "[...] Posyłam Ci Preludia, przepisz Ty i Wolff" (list  Chopina do Fontany z Valdemosy 22 stycznia 1839).[1] Jednak ich stosunki szybko się ochłodziły. Chopin tak pisał do Fontany z Nohant 20 października 1841 "Polecam Ci jeszcze raz moje Allegro. Wolffowi go nie pokazuj, bo on tam zawsze coś zwędzi i wprzódy wydrukuje".[2]  

Wolff skomponował i wydał ponad 300 utworów w większości przeznaczonych na fortepian. Chopinowi zadedykował Grand Allegro de Concert op. 39 pour piano seul i Hommage à Chopin, Rêverie-Nocturne op. 169. Był wujem Henryka i Józefa Wieniawskich.

 

więcej o Edwardzie Wolffie na www.portalmuzykipolskiej.pl