NIFC LOGO
NIFC LOGO
Emanuel Kania
1827–1887
BIOGRAM

Polski pianista, kompozytor, krytyk muzyczny. Studiował we Wrocławiu fortepian pod kierunkiem Karla Schnabla oraz organy u J.F. Wolfa. W latach 1850–1852 przebywał w Berlinie, gdzie uczył muzyki, koncertował oraz publikował swoje pierwsze kompozycje. Od 1853 r. działał w Warszawie. W 1857 i 1861 r. studiował u Edwarda Wolffa w Paryżu, tam wystąpił w Sali Erarda (1861). Koncertował również w Niemczech, Belgii, Rosji i Polsce. W Warszawie prowadził klasę fortepianu w Instytucie Muzycznym (1869–1873), później w Instytucie Aleksandryjsko-Maryjskim Wychowania Panien (od 1873). Jako krytyk i recenzent publikował teksty w „Ruchu Muzycznym”, „Gazecie Muzycznej i Teatralnej”, „Tygodniku Ilustrowanym”, „Kurierze Codziennym” i „Kłosach”.
 
Emanuel Kania jest autorem ponad 150 kompozycji. Pozostawił wiele utworów fortepianowych w stylu salonowym, które zyskały w swoim czasie znaczną popularność (nokturny, romanse, walce, mazury, polonezy, etiudy). Jest także autorem pieśni oraz muzyki do wodewilu Jana Kantego Gregorowicza Werbel domowy. Do najbardziej interesujących kompozycji Kani można zaliczyć Trio fortepianowe g-moll oraz Sonatę wiolonczelową a-moll. W jego dorobku znajduje się również Koncert fortepianowy utrzymany w stylu brillant (prawdopodobnie została skomponowana jedynie I część). Niektóre utwory Kani były publikowane w Polsce i Niemczech, jednak większość z nich pozostała w rękopisach.